Voorkennis:
Eind 2024 heeft de Waalse Overheid zware beloftes gedaan om in 2025 een inhaalbeweging te maken voor wat betreft aanbod van laadinfrastructuur. We zijn bijna een jaar later en we maken de rekening.
Evaluatie
Wie dacht dat de uitrol van laadinfrastructuur in Wallonië eindelijk op kruissnelheid kwam, krijgt van het Rekenhof een koude douche. Het jongste onderzoek laat weinig ruimte voor optimisme: terwijl Europa richting 2030 stevig op het gaspedaal duwt, blijft Wallonië ter plaatse trappelen.
Geen enkel project uit het Waalse relanceplan is vandaag afgewerkt. Gemeenten en provincies ondernemen wel initiatieven, maar dan elk op hun eiland — zonder afstemming, zonder visie, zonder tempo.
Een achterstand die niet toevallig is
De problemen zijn niet nieuw, maar het Rekenhof legt ze pijnlijk helder op tafel. Wallonië kampt met:
- een gebrek aan langetermijnvisie, met doelstellingen die niet eens in de buurt komen van de Europese ambities
- geen betrouwbare inventaris van bestaande laadpunten of het elektrische wagenpark
- onduidelijke verantwoordelijkheden tussen gemeenten, intercommunales en netbeheerders
- te weinig anticipatie op de beperkingen van het elektriciteitsnet, waardoor snellaadpunten vertraging oplopen
Het resultaat is voorspelbaar: overvolle laadstations, hoge tarieven door gebrek aan concurrentie en grote regionale verschillen. En dat is nog maar voor personenwagens. Voor zwaar transport bestaat er zelfs geen begin van een strategisch plan.
Politieke stilstand met grote gevolgen
Elektrische mobiliteit is geen luxeproject. Zonder betrouwbaar laadnetwerk blijft de overstap naar elektrisch rijden voor veel burgers en bedrijven simpelweg onaantrekkelijk. Wallonië dreigt daardoor niet alleen zijn huidige klimaatdoelstellingen te missen, maar ook economische kansen te verspelen. Terwijl andere regio’s vooruitkijken, blijft Wallonië hangen in bestuurlijke mist en politieke inertie.
Het Rekenhof reikt de bouwstenen aan
Het goede nieuws: de oplossingen liggen klaar. Het Rekenhof formuleert vijf strategische aanbevelingen die bijna banaal klinken in hun logica:
- Stel duidelijke, ambitieuze doelstellingen vast en breng alle publieke actoren samen.
- Werk afgestemde actieplannen uit die kunnen worden bijgestuurd.
- Definieer verantwoordelijkheden voor gemeenten, intercommunales en netbeheerders.
- Creëer een structureel overlegkader tussen publieke en private spelers.
- Gebruik politieke hefbomen om private investeringen te stimuleren.
Daarnaast volgen zeven operationele aanbevelingen die de uitvoering moeten versnellen: van een volledige inventaris tot het anticiperen op netverzwaringen en het vermijden van buitensporige aansluitingskosten.
De tijd van vrijblijvende intenties is voorbij
Het Rekenhof is duidelijk: zonder coherente visie, betere coördinatie en een realistische inschatting van toekomstige noden, mist Wallonië de boot volledig. De aanbevelingen vormen de basis voor een broodnodig draaiboek. Maar een draaiboek is slechts papier. Het is aan de Waalse regering om er eindelijk beleid van te maken — en vooral: om het uit te voeren.
De elektrische transitie wacht niet. Wallonië voorlopig wel. En dat is precies het probleem.